Opties in plaats van aandelen: lange termijn beleggen en verliezen beperken

1. Waarom is markttiming zo moeilijk?

Markttiming is moeilijk omdat het ervan uitgaat dat patronen uit het verleden zich herhalen – en precies dat is niet gegarandeerd. Er bestaan duizenden timingmodellen met als gemeenschappelijk doel steeds belegd te zijn wanneer de aandelenmarkt stijgt, en tijdig uit te stappen voordat hij instort. De belangstelling voor deze strategieën nam vooral na de financiële crisis van 2008 sterk toe.

Alle timingstrategieën proberen te overtuigen met een prachtig verhaal en een nog betere backtest. Beleggers die zulke modellen gebruiken, analyseren daarvoor historische gegevens om indicatoren te vinden die het latere koersverloop voorspelden. Het succes uit het verleden herhaalt zich echter niet altijd. Wat we vandaag langetermijngedrag van de markt noemen, zou uiteindelijk een eendagsvlieg kunnen blijken.

Timingmodellen gaan er dus van uit dat historische patronen zich zullen voortzetten. Als de auteur iets over markten heeft geleerd, dan is het dat ze niet in een vast stramien passen. Zo was de val tijdens de coronacrash van 2020 ongekend. En we mogen ervan uitgaan dat ook de komende jaren nieuwe verrassingen zullen brengen. Strategieën die voor het verleden zijn ontwikkeld, zijn ongeschikt als de toekomst het verleden niet weerspiegelt.

2. Hoe werken opties in plaats van aandelen?

Calloptie's die in the money zijn, werken in wezen als vervanging voor aandelen: ze volgen het grootste deel van de winsten, maar nemen door hun lagere prijs slechts een kleiner deel van grote verliezen mee. De auteur werd in de loop van zijn carrière steeds kritischer over de aannames die in diverse timingmodellen verwerkt zaten. Er moest toch ook een eenvoudigere manier zijn om een portefeuille tegen dalingen te beschermen. Het beslissende idee kreeg hij tijdens een gesprek met een vriend die naar callopties in the money vroeg.

Dit asymmetrische uitbetalingsprofiel van een calloptie lijkt uiteindelijk precies op wat ook markttiming probeert te bereiken. Het verschil: timingstrategieën hebben bij verliezen alleen een zachte stop. Ze kunnen aangeven dat u de markt tijdig moet verlaten – maar misschien ook niet. Of er een goed uitstapsignaal komt, hangt dus af van de precieze omstandigheden. Gekochte opties hebben daarentegen een harde stop: ze kunnen niet meer verliezen dan ze kosten.

Dit argument maakte de auteur nieuwsgierig of een portefeuille van calls een doeltreffende bescherming tegen neerwaartse risico's biedt, zonder de complexiteit of de historische aannames van timing. Hij verzamelde dus de gegevens, voerde tests uit en besprak de resultaten met andere beleggers. Die resultaten komen hieronder aan bod. De basisbegrippen call en put, intrinsieke waarde en tijdswaarde lichten we uitgebreider toe in aparte basisartikelen over optiehandel.

3. Welke calloptie is geschikt als vervanging voor aandelen?

Volgens de aanpak van de auteur zijn calls die ongeveer 15 procent in the money zijn geschikt als vervanging voor aandelen – niet te weinig en niet te diep. Als onderliggende waarde gebruikt hij calls op de SPY, een beursgenoteerd indexfonds (ETF) dat de S&P 500 volgt. De SPY is als onderliggende waarde zinvol omdat hij een goedkope belegging in Amerikaanse aandelen mogelijk maakt en liquide opties heeft.

Calloptie's geven de koper het recht om aandelen tot de vervaldag tegen een bepaalde prijs, de uitoefenprijs, te kopen. Daarbij kunnen calls in the money, at the money of out of the money zijn:

Stel dat de SPY op dit moment op 322 US-dollar noteert. Een call met uitoefenprijs 275 US-dollar is dan duidelijk in the money, omdat de actuele koers van de onderliggende waarde ruim daarboven ligt. Zo'n SPY-call met looptijd tot december 2021 was in september 2020, toen het oorspronkelijke artikel werd geschreven, op de markt 65 US-dollar waard. Het grootste deel van de optieprijs was daarbij intrinsieke waarde, aangezien de SPY op 322 US-dollar noteerde, dus 47 US-dollar boven de uitoefenprijs. De overige 18 US-dollar is tijdswaarde. Die ontstaat omdat beleggers bereid zijn voor de call een extra premie te betalen. De hoogte van die premie hangt vooral af van de resterende looptijd en de volatiliteit, dus de verwachte beweeglijkheid van de onderliggende waarde.

Elke optie bestaat uit een ander bedrag aan intrinsieke waarde en tijdswaarde – afhankelijk van hoe dicht de uitoefenprijs bij de actuele koers van het onderliggende effect ligt. Afbeelding 1 toont de samenstelling als voorbeeld voor een selectie van verschillende SPY-calls.

Hier vind je informatie over de optietarieven.

Bij de verdere aanpak moeten uitersten worden vermeden: de calls mogen dus niet te weinig en niet te diep in the money zijn. De delta geeft daarbij aan met hoeveel de optieprijs ongeveer verandert als de onderliggende waarde met één US-dollar stijgt:

Prijzen per aandeel, waarden uit het oorspronkelijke artikel; aandelen volgens eigen berekening afgerond. Eén contract omvat 100 aandelen.

• Te weinig in the money: een call met uitoefenprijs 320 kost 35 US-dollar, ofwel ongeveer 11 procent van de SPY. De lage prijs betekent dat de optie een aanzienlijke bescherming tegen dalingen biedt, omdat ze maar 35 US-dollar kan verliezen. Maar op de markten krijgt u niets voor niets: deze optie heeft een delta van 0,55, ze volgt aanvankelijk dus maar ongeveer de helft van de opwaartse beweging van de SPY.
• Te diep in the money: een call met uitoefenprijs 185 kost 140 US-dollar, ofwel ongeveer 43 procent van de SPY. De hoge prijs betekent dat de optie een hoge delta heeft – in dit geval 0,95 – en daardoor de opwaartse beweging van de SPY bijna volledig volgt. Door de hoge prijs biedt ze echter weinig bescherming, omdat ze in het uiterste geval 140 US-dollar kan verliezen.

Volgens de auteur is het het beste om calls te gebruiken die 15 procent in the money zijn. Bij een SPY-koers van 322 US-dollar betekent dat een call met uitoefenprijs 275 US-dollar kopen (322 × 0,85 = ca. 274). De uitoefenprijs moet daarbij altijd worden afgerond op het dichtstbijzijnde veelvoud van vijf, omdat die opties doorgaans liquider zijn.

Uitgaande van de standaard van 100 aandelen kostte zo'n callcontract met uitoefenprijs 275 US-dollar en looptijd tot december 2021 dus 6.500 US-dollar. De aankoop van 100 SPY-aandelen had daarentegen 32.200 US-dollar gekost. De aanpak via de call geeft u een hoge blootstelling aan aandelen, zonder dat u een groot deel van uw kapitaal hoeft te beleggen. Wie bijvoorbeeld voor 100.000 US-dollar Amerikaanse aandelen wil kopen, kan dat geld in de SPY beleggen – of voor ongeveer 20.000 US-dollar calls kopen die 15 procent in the money zijn en een bijna even hoge blootstelling aan aandelen bieden, en de rest van het geld elders beleggen.

4. Hoe belegt u het resterende geld?

Het resterende geld moet extra stabiliteit in de portefeuille brengen; kortlopende staatsobligaties zijn daarom een logische aanvulling. Die belegging moet twee risico's opvangen:

• Renterisico: langlopende obligaties zijn riskant als de rente stijgt. Ten tijde van de eerste publicatie eind 2020 hadden ze het goed gedaan, omdat de rente was gedaald. De toen recordlage rendementen betekenden echter lage lopende inkomsten voor iedereen die een hoog renterisico nam. Afbeelding 2 toont het verschil tussen kort- en langlopende obligaties in de tweede helft van 2016, toen de rente duidelijk steeg. Nog sterker was dit effect bij de forse rentestijging van 2022.
• Kredietrisico: een hoog kredietrisico kan leiden tot een hogere correlatie met aandelen. Omdat het optiedeel al het risico van de Amerikaanse aandelenmarkt draagt, mag de obligatiebelegging dat risico niet nog verder verhogen. Afbeelding 3 toont het verschil in correlatie met aandelen tussen een ETF op Amerikaanse staatsobligaties met een laag kredietrisico en een ETF op bedrijfsobligaties met een hoog kredietrisico.

De auteur gebruikt hiervoor een goedkope ETF op kortlopende Amerikaanse obligaties (ticker: BSV). Zo'n product levert meer rendement op dan contanten, heeft door de korte looptijden een laag renterisico en bovendien een laag kredietrisico, omdat het vooral Amerikaanse staatsobligaties bevat. De optiestrategie is echter flexibel: met het resterende kapitaal kunt u net zo goed goud, een factor-ETF of iets anders kopen. Let daarbij wel op de volatiliteit van de gekozen belegging en de correlatie met de aandelenmarkt.

5. Hoe wordt de strategie doorgerold en geherbalanceerd?

De calls worden gekocht met een resterende looptijd van 15 maanden, een jaar aangehouden en drie maanden voor de vervaldag doorgerold, dus verkocht en vervangen door nieuwe calls. U kunt opties niet eeuwig aanhouden, omdat ze een vervaldatum hebben. U zou bijvoorbeeld in september 2020 calls met looptijd tot december 2021 kopen, ze een jaar aanhouden, in september 2021 verkopen en dan nieuwe calls met looptijd tot december 2022 kopen, die weer 15 procent in the money zijn.

Niemand weet echter vooraf wanneer het beste moment is om een strategie opnieuw te wegen (herbalanceren). Daarom is het belangrijk de factor geluk bij het herbalanceren te verkleinen. Gebruik daarvoor in plaats van één optie een optieladder met vier verschillende looptijden. Dat betekent: elk kwartaal wordt een deel van de contracten doorgerold, zoals de volgende tabel voor 2019 en 2020 laat zien. Zo wordt de strategie minder gevoelig voor één enkel moment van herweging.

Optieladder volgens het schema van de auteur: elke tranche wordt gekocht met een resterende looptijd van ongeveer 15 maanden en drie maanden voor de vervaldag doorgerold.

Steekkaart van de strategie

Hier vind je informatie over Multi-Markt rekening.

Hieronder twee voorbeelden van hoe de strategie het in een positief en in een negatief jaar deed.

6. Voorbeeld 1: hoe deed de strategie het in het sterke aandelenjaar 2019?

In het aandelenjaar 2019 behaalde de strategie in het voorbeeld van de auteur een groot deel van de marktwinst: ongeveer 29 procent tegenover 31 procent voor de SPY. Stel dat het 1 januari 2019 is en u 250.000 US-dollar in Amerikaanse aandelen wilt beleggen. U zou dus voor 250.000 US-dollar een ETF zoals de SPY kunnen kopen – of opties gebruiken.

De slotkoers van de SPY eind 2018 bedroeg 249,92 US-dollar, zodat u voor een blootstelling van 250.000 US-dollar 1.000 aandelen moest kopen. Met de optiestrategie moest u dus tien calls kopen, aangezien elke call 100 aandelen vertegenwoordigt. Als u voor de uitoefenprijs 15 procent onder de SPY-koers in the money ging, betekende dat de aankoop van calls met uitoefenprijs 210.

Voor de eenvoud volgt dit voorbeeld slechts één optielooptijd in plaats van de beschreven optieladder met vier treden. Eind 2018 noteerde een call 210 met vervaldag maart 2020 op 49,87 US-dollar. De aankoop van tien calls, elk op 100 aandelen, zou dus 49.870 US-dollar hebben gekost. De resterende 200.130 US-dollar konden in de obligatie-ETF BSV worden belegd.

2019 was een geweldig jaar voor Amerikaanse aandelen. De SPY sloot het jaar af op 321,86 US-dollar. Een belegging van 250.000 US-dollar zou hier een koerswinst van 71.940 US-dollar hebben opgeleverd plus 5.619 US-dollar aan dividenden. De voor 49,87 US-dollar gekochte calls stegen in dezelfde periode tot 113,15 US-dollar, wat neerkwam op een winst van 63,28 US-dollar per aandeel of 63.280 US-dollar voor de hele optiebelegging. De 200.130 US-dollar die tegelijk in de BSV waren belegd, groeiden door rente en koersstijgingen met 9.977 US-dollar.

Waarden uit het oorspronkelijke artikel, percentages volgens eigen berekening; hypothetische waarden zonder transactiekosten en belastingen, geen garantie voor de toekomst.

Resultaat: de SPY-portefeuille sloot het jaar af met een totale waarde van 327.559 US-dollar. De gecombineerde optie- en obligatieportefeuille steeg tot in totaal 323.257 US-dollar. Daarmee behaalde de strategie in dit voorbeeld verreweg het grootste deel van de winst, met een duidelijk kleinere kapitaalinzet in de aandelenmarkt.

7. Voorbeeld 2: hoe deed de strategie het in de coronacrash van 2020?

In de coronacrash van 2020 verloor de strategie in het voorbeeld van de auteur ongeveer 16 procent, de SPY daarentegen ongeveer 31 procent. Stel nu dat het 1 januari 2020 is en u opnieuw 250.000 US-dollar in Amerikaanse aandelen wilt beleggen. De slotkoers van de SPY eind 2019 bedroeg 321,86 US-dollar, zodat u voor een blootstelling van 250.000 US-dollar 777 aandelen moest kopen. Met de optiestrategie moest u dus acht calls kopen, aangezien elke call 100 aandelen vertegenwoordigt. Als u voor de uitoefenprijs opnieuw 15 procent onder de SPY-koers in the money ging, betekende dat de aankoop van calls met uitoefenprijs 275.

Ook hier wordt slechts één optielooptijd bekeken in plaats van de optieladder met vier treden. Eind 2019 noteerde een call 275 met vervaldag maart 2021 op 57,27 US-dollar. De aankoop van acht calls, elk op 100 aandelen, zou dus 45.816 US-dollar hebben gekost. De resterende 204.184 US-dollar konden in de BSV worden belegd.

Tot 23 maart 2020 daalde de SPY met ongeveer 31 procent tot 222,95 US-dollar. Een belegging van 250.000 US-dollar zou hier een verlies van 76.853 US-dollar hebben geleden en in die periode geen dividenden hebben opgeleverd. De voor 57,27 US-dollar gekochte calls daalden in dezelfde periode tot 5,35 US-dollar, wat neerkwam op een verlies van 41.536 US-dollar op de hele optiebelegging. Het resterende, in de BSV belegde geld boekte een winst van 1.592 US-dollar.

Waarden uit het oorspronkelijke artikel, percentages volgens eigen berekening; 777 SPY-aandelen kostten precies 250.085 US-dollar. Hypothetische waarden zonder transactiekosten en belastingen, geen garantie voor de toekomst.

Resultaat: de SPY-portefeuille verloor tot het dieptepunt van de crash ongeveer 31 procent, tot 173.232 US-dollar. De gecombineerde optie- en obligatieportefeuille verloor daarentegen slechts ongeveer 16 procent, tot 210.056 US-dollar. Daarmee had de strategie een maar ongeveer half zo grote drawdown – de daling vanaf de hoogste stand – en bood ze een relatief goede bescherming tegen dalingen, zonder dat daarvoor markttiming nodig was.

Het voorbeeld laat echter ook het verliesscenario van het optiedeel zien: de calls verloren meer dan 90 procent van hun waarde. Was de SPY tot de vervaldag onder de uitoefenprijs van 275 US-dollar gezakt en daar gebleven, dan waren ze waardeloos vervallen. De bescherming van de totale portefeuille ontstaat dus niet doordat de calls verliezen vermijden, maar doordat er maar ongeveer een vijfde van het kapitaal in zit.

8. Hoe deed de strategie het in de backtest sinds 2006?

In de backtest van 2006 tot medio 2020 waren de drawdowns van de strategie duidelijk kleiner dan die van de SPY, maar de eindwaarde lag onder die van de SPY. Afbeelding 6 toont de terugrekening over deze langere periode. Die begint in 2006, omdat pas vanaf dat jaar kwalitatief goede optiegegevens voor een betrouwbare backtest beschikbaar waren. Houd er rekening mee dat de auteur de terugrekening bewust conservatief opzette: hij ging ervan uit dat de transacties per kwartaal steeds aan de ongunstige kant van het verschil tussen bied- en laatkoers (spread) werden uitgevoerd.

Afgelezen uit afbeelding 6 daalde de strategie tijdens de financiële crisis van 2008/09 op het dieptepunt met ongeveer 30 procent, de SPY met ongeveer 55 procent. Van 100.000 US-dollar werd tot medio 2020 bij de strategie ongeveer 280.000 US-dollar, bij de SPY ongeveer 330.000 US-dollar. De kleinere drawdown werd in deze periode dus betaald met een lager totaalrendement. Dit zijn hypothetische waarden zonder transactiekosten en belastingen; ze zijn geen garantie voor de toekomst.

De auteur maakt bovendien duidelijk dat deze strategie niet perfect is. Toen de markt bijvoorbeeld in 2015 per saldo nagenoeg onveranderd was, verloor de strategie ongeveer twee procent. Een klein verlies lijden als de markt stilstaat, is natuurlijk niet prettig. Volgens hem is het echter beter dan een duidelijk vertraagde timingstrategie te gebruiken, die een hele tijd nog niet meedoet terwijl de markt al stijgt.

De strategie is ook niet bedoeld om elke kleine marktdaling af te dekken. Volgens de vuistregel van de auteur mag u bij correcties tot tien procent geen noemenswaardige bescherming verwachten:

De vuistregel is gebaseerd op de historische gegevens van de backtest en is geen garantie voor toekomstige marktfasen.

9. Wat kost de bescherming en welke risico's blijven er?

De bescherming kost doorlopend rendement, en er blijven meerdere risico's bestaan. Deze punten moet u kennen voordat u opties in plaats van aandelen inzet:

• Tijdswaarde: in het voorbeeld uit september 2020 bestond 18 US-dollar van de call 275 uit tijdswaarde. Dat komt volgens eigen berekening overeen met ongeveer 5,6 procent van de SPY-koers voor een looptijd van 15 maanden. De tijdswaarde smelt tot de vervaldag weg; ze is de prijs voor het beperkte verlies.
• Geen dividenden: wie calls aanhoudt, ontvangt geen dividenden. Daarmee is in de optieprijs weliswaar al rekening gehouden, maar het verklaart een deel van de achterstand op de ETF in stijgende markten.
• Totaal verlies van de opties: de calls kunnen zoals in de coronacrash bijna of helemaal waardeloos worden. Alleen het verlies van het optiedeel is beperkt, niet dat van de totale portefeuille.
• Obligatierisico's: ook kortlopende obligaties kunnen in waarde dalen; bij langere looptijden neemt het renterisico duidelijk toe.
• Wisselkoers: SPY, SPY-opties en BSV noteren in US-dollar. Voor beleggers in de eurozone komt daar het wisselkoersrisico tussen euro en US-dollar bij.
• Uitvoerbaarheid: Amerikaanse ETF's zoals SPY of BSV zijn voor particuliere beleggers in de EU doorgaans niet rechtstreeks te koop, omdat het verplichte essentiële-informatiedocument ontbreekt. Het principe is in grote lijnen over te zetten naar andere indexopties en in de EU toegelaten ETF's; resultaten en kosten kunnen dan afwijken.
• Handelskosten: spreads tussen bied- en laatkoers, kosten en belastingen zijn in de voorbeelden niet meegenomen en drukken het resultaat, temeer omdat de optieladder vier keer per jaar wordt doorgerold.

10. Voor wie is de strategie geschikt?

De strategie is bedoeld voor beleggers die met een kleiner risico willen meedoen aan opwaartse bewegingen van de aandelenmarkt en vertrouwd zijn met opties. Veel traders gebruiken opties als speculatie-instrument. Bij de hier voorgestelde strategie is dat niet het geval. Voor de auteur is ze een bouwsteen van een gespreide portefeuille die daarnaast internationale aandelen, inflatiegeïndexeerde obligaties en gewone obligaties omvat.

Over het algemeen is de strategie volgens hem vooral nuttig voor twee soorten beleggers. Ten eerste voor beleggers kort voor of in hun pensioen, dus oudere beleggers die het meer gaat om het behoud van hun vermogen dan om de groei ervan. En ten tweede voor beleggers die ooit uit de markt zijn gestapt en al jaren op hun cash zitten, maar niet weer alles op de markt willen riskeren. In beide gevallen biedt de voorgestelde strategie een kapitaalefficiënte manier om met een kleiner risico mee te doen aan opwaartse bewegingen van de markt. Voorwaarde is wel kennis van en ervaring met optiehandel – opties zijn complexe producten en geen eenvoudige instap in de beurs.

Conclusie

Opties in plaats van aandelen combineren deelname aan de aandelenmarkt met een beperkt verlies in het optiedeel – zonder voorspelling van wanneer de markt keert. De meeste beleggers bouwen hun portefeuille op wat ze denken te weten. Er bestaan talloze strategieën die er in het verleden geweldig uitzagen. Maar kunnen we er echt zeker van zijn dat die patronen blijven werken?

De hier voorgestelde aanpak bewandelt de omgekeerde weg: we weten niet of de waarderingen weer naar hun langetermijngemiddelde terugkeren (mean reversion), of historische indicatoren blijven werken of dat we in een nieuw tijdperk van voortdurende ingrepen door de centrale banken zitten. Gezien dat alles lijkt de optiestrategie zeker interessant: in de voorbeelden nam ze een groot deel van de opwaartse bewegingen mee en bood ze een zekere bescherming toen de koersen instortten. De prijs daarvoor zijn tijdswaarde, gemiste dividenden en in lange stijgende fasen een lager rendement dan de index.

De auteur hield ten tijde van de eerste publicatie naar eigen zeggen longposities in SPY, VXUS, VTIP en BSV en ontving voor het artikel geen vergoeding.

Veelgestelde vragen (FAQ)

Wat betekent stock replacement met opties?

Stock replacement betekent aandelen of een index-ETF vervangen door gekochte callopties. In plaats van 100 aandelen te kopen, koopt u een callcontract op 100 aandelen dat meestal duidelijk in the money is en daardoor ongeveer net zo beweegt als de onderliggende waarde. Daarvoor zet u minder kapitaal vast. Het overige geld blijft vrij, bijvoorbeeld voor kortlopende obligaties. Het verlies van de calls is beperkt tot hun aankoopprijs, maar kan die wel volledig omvatten.

Waarom calls in the money kopen in plaats van at the money?

Calls in the money volgen de onderliggende waarde nauwer dan calls at the money, omdat hun delta hoger is. Een call at the money bestaat bijna alleen uit tijdswaarde en volgt aanvankelijk maar ongeveer de helft van de koersbeweging. Een zeer diep in the money liggende call volgt de onderliggende waarde bijna volledig, maar kost zoveel dat hij nauwelijks nog beschermt. Ongeveer 15 procent in the money is volgens de aanpak van de auteur een compromis tussen deelname en bescherming.

Welke looptijd moeten opties hebben voor een langetermijnbelegging?

Voor een langetermijnbelegging gebruikt de auteur calls met een resterende looptijd van ongeveer 15 maanden, die hij een jaar aanhoudt en drie maanden voor de vervaldag doorrolt. Zo vermijdt de strategie de laatste maanden, waarin de tijdswaarde het snelst wegsmelt. Opties met een looptijd van meer dan een jaar worden ook LEAPS genoemd. Langere looptijden kosten meer tijdswaarde, maar verminderen het aantal keren dat u moet doorrollen.

Wat is een optieladder?

Een optieladder verdeelt de optiebelegging over meerdere tranches met verschillende vervalmaanden. In de voorgestelde strategie zijn dat vier tranches met vervaldag in maart, juni, september en december; elk kwartaal wordt er één doorgerold. Zo hangt het resultaat niet af van één enkel moment van doorrollen. Een ongunstig tijdstip treft maar een kwart van de positie, wat de factor geluk bij het herbalanceren verkleint.

Hoeveel kapitaal hebt u nodig voor opties in plaats van aandelen?

Voor de blootstelling van 100 aandelen van een index-ETF volstaat één callcontract, dat maar een fractie van de ETF-prijs kost. In het voorbeeld uit september 2020 kostte een SPY-call 275 6.500 US-dollar, 100 SPY-aandelen daarentegen 32.200 US-dollar. Voor een blootstelling van 100.000 US-dollar was dus ongeveer 20.000 US-dollar aan calls nodig. Door de contractgrootte van 100 aandelen kunt u de blootstelling alleen in grove stappen instellen.

Beschermen opties in plaats van aandelen ook bij kleine correcties?

Nee, bij kleine correcties is de bescherming gering. Calls die ongeveer 15 procent in the money zijn, verliezen bij een daling van enkele procenten bijna evenveel als de onderliggende waarde. Volgens de vuistregel van de auteur is er bij correcties tot tien procent geen noemenswaardige bescherming, tot 20 procent enige bescherming en bij crashes van meer dan 30 procent een hoge bescherming. Dat is gebaseerd op historische gegevens en geen garantie.

Wat gebeurt er als ook de obligaties dalen?

Als ook de obligaties dalen, werkt de buffer van de portefeuille minder goed. Daarom zet de strategie in op kortlopende staatsobligaties met een laag rente- en kredietrisico. Langlopende obligaties kunnen bij stijgende rente flink verliezen, zoals in 2016 en nog sterker in 2022 te zien was. Bedrijfsobligaties met een hoog kredietrisico bewegen vaak samen met aandelen en verzwakken daardoor de bescherming juist tijdens een crash.

Dit artikel verscheen eerst in TRADERS´ Magazin, uitgave 01/2021, en werd voor publicatie licht bewerkt.

Risicowaarschuwing: Effecten zijn onderhevig aan koersschommelingen. Opties zijn complexe financiële instrumenten; de koper van een optie kan de betaalde premie volledig verliezen. Ook obligaties en obligatie-ETF's kunnen in waarde dalen, bijvoorbeeld bij stijgende rente. Bij beleggingen in US-dollar komt daar een wisselkoersrisico bij. De resultaten van de voorbeelden en van de backtest zijn hypothetisch, berekend zonder transactiekosten en belastingen, en geen garantie voor toekomstige resultaten. Winsten uit het verleden of op een demoplatform zijn geen garantie voor toekomstige winsten. Dit artikel is geen beleggingsadvies.